Batı Moğolistan'da bulunan Beyram Kurganı, ilk olarak 1996 ve ardından 1999 yılında incelendi. Kurgan, Beyram ve Doğu Beyram olarak adlandırılan iki önemli tepe arasında yer alan bir dağ geçitinde bulunan isole edilmiş bir toprak yığını şeklindedir.  Kazılmamış yığının mimari kurulumu Doğu ve Güneydoğu Kazakistandaki Saka mezar yığınları ve M.Ö. 500-300 yıllarına ait birçokları ile benzerdir. Kazılar kurganın özellikle bir "cultic site" olarak inşa edildiğini göstermektedir. Altıncı katmanın üzerinde bulunan eşyalar M.Ö. 200 yıllarından M.S. 600'lü yıllarda Türklerin bu bölgelere gelişine kadarki dönemde arazinin işgalinde kopukluk olabileceğini göstermektedir. Bazı metinler bu teoriyi desteklemektedir.

1914 yılında, Güneydoğu Sibiryada Yenisey ırmağı vadisinde bulunan Andronovo köyü yakınlarında, içinde çömelmiş vaziyette iskeletler ve zengin motifleri olan çömlekler olan mezar kalıntıları keşfedildi. Arkeologler, M.Ö. 2000 yıllarına tarihlenen bu farklı Bronz Çağı kültürüne Andronovo adını verdiler. Andronovo kültürü, Hint_avrupa dilini konuşan insanların erken tarihlerini anlamada oldukça önemlidir...

Son 20 yıl boyunca, Gorno-Altay ile Çin ve Moğolistan sınırları arasındaki bir çok site arkeologlar tarafından kazılmaktadır. Altaylı arkeologlar 1995 yılında iki kurgan kazısı yaptılar. Dinsel kaya parçaları ve iskeletler bulunan her iki mezar da muhtemelen M.Ö. 7 ve 6. yy'llara ait Sarmatyan dönemi kalıntılarıdır.

Altay dil ailesine ait Türk dili, dilbilim ve coğrafi bakımdan beş gruba ayrılabilir:

I. Kuzeybatı (Kıpçak) Grubu: Kazak, Karakalpak, Kırgız, Kazan&Kırım Tatar, Başkırt, Nogay, Kumık, Karaçay, Balkar, Karaim, Mishar.
II. Kuzeydoğu (Sibirya) Grubu: Yakut, Tuva, Hakas, Şor, Altay, Sarı Uygur, Tofa.
III. Güneybatı (Oğuz) Grubu: Türkiye, Azerbaycan, Türkmen, Gagauz.
IV. Güneydoğu (Çağatay) Grubu: Özbek, Uygur, Salar.
V. Çuvaş.

En uzak batıda konuşulan Türk dilleri; Yugoslavya, Makedonya, Kosova, Romanya, Bulgaristan, Yunanistan ve Kıbrıs'ta konuşulan Türkçe ile Moldova ve Bulgaristan'da konuşulan Gagauzca, Romanya ve Kırım'da konuşulan Tatarca, Güneydoğu Litvanya, Batı Ukrayna ve Kırım'da konuşulan Karaim ve Kıpçakça'dır.  Türkiye'de konuşulan Türkçe'ye özgü bölge, Balkanlardan İrana kadar uzanmaktadır. Azerbaycan ve İŞranda Azerice konuşulmaktadır. Afşar, Kaşkay, Hamse, Kaçar, Bayat, Pişkaşi, Kuçani, İnanlı, Karagözlü, Tekke, Yomut, Salır, Kalaç, İranda, değişik Azeri ve Türkmen diyalektleri konuşan Türk topluluklarıdır.  Ayrıca Kuzey Irak'ta da bazı Azeri ve Türkmen diyalektleri konuşulmaktadır. Kuzey Kafkasya'daki diğer Türk toplulukları; Karaçay, Balkar, Kumuk, Nogay, Stavropol Türkmenleri ve Karakalpaklardır.    Kazan Tatarları, Başkırtlar, Teptiarlar ve Misharlar Orta Volga-Ural bölgesinde dağınıl bir şekilde yerleşik bulunmaktadırlar. Çuvaşlar bu bölgedeki ikinci en büyük Türkçe konuşan gruptur. Hazar Denizinin doğusunda, Türk dillerinin en homojen olduğu bölge başlar: Kazak, Karakalpak Kırgız, Türkmen, Özbek ve Uygurca. Çinin Gansu ve Qinghai illerinde de Sarı Uygur ve Salarca konuşulmaktadır. Yakutlar, kuzeydoğu Sibirya'da yerleişk en uzak Türk topluluğudur. Altaylar, Tuvalılar, Hakaslar, Tofalar ve Teleutlar güney Sibirya'da Türkçe konuşan topluluklardır.